خدايا از تو درخواست مىكنم به حق آنچه اجابت مىكنى مرا به آن هنگامى كه از تو درخواست مىكنم پس مرا اجابت كن اى خدا . آنگاه هر حاجت كه دارى از خدا بخواه ، كه به يقين براورده خواهد شد . چهارم : در كتاب « مصباح » شيخ طوسى به نقل از ابو حمزه ثمالى آمده است كه حضرت امام زين العابدين عليه السّلام در ماه رمضان بيشتر شب را به نماز مىايستاد و چون سحر مىرسيد اين دعا را مىخواند : خدايا مرا به كيفرت ادب منما ، و با نقشه‌اى با من نيرنگ مكن ، پروردگارا از كجا برايم خيرى هست ، درحالىكه جز نزد تو يافت نمىشود ، و از كجا برايم نجاتى است ، درحالىكه جز به تو فراهم نمىگردد ، نه آن‌كه نيكى كرد از كمك و رحمتت بىنياز شد ، و نه آن‌كه بدى كرد و بر تو گستاخى روا داشت ، و تو را خشنود نساخت از عرصهء قدرتت بيرون رفت . پروردگارا ، پروردگارا ، پروردگارا . . . . آنقدر بگويد تا نفس قطع گردد . تو را به تو شناختم ، و تو مرا بر هستى خود راهنمايى فرمودى ، و به سوى خود خواندى ، و اگر راهنمايى تو نبود ، من نميدانستم تو كه هستى ؟ ، سپاس خداى را كه مىخوانمش و او جوابم را مىدهد ، گرچه سستى مىكنم گاهى كه او مرا مىخواند ، و سپاس خداى را كه از او درخواست مىكنم و او به من عطا مىنمايد ، گرچه بخل مىورزم هنگامى كه از من قرض بخواهد ، و سپاس خداى را كه هرگاه خواهم براى رفع حاجتم صدايش كنم ، و هرجا كه خواهم براى رازونياز با او بىپرده خلوت كنم و او حاجتم را برآورد ، سپاس خداى را كه غير او را نمىخوانم ، كه اگر غير او را مىخواندم دعايم را مستجاب نمىكرد ، و سپاس خداى را كه به غير او اميد نبندم ، كه اگر جز به او اميد مىبستم نااميدم مىنمود ، و سپاس خداى را كه مرا بخويش وا گذاشت ، ازاين‌رو اكرامم نمود ، و به مردم وا نگذاشت تا مرا خوار كنند ، و سپاس خداى را كه با من دوستى